நேற்றைய தினம் நாம் கண்ட 'குழுச் சிந்திப்பின்' சிறிய வடிவம் தான் 'ரீங்கார அமர்வு.' ஆங்கிலத்தில், இதை 'Buzz Group Session' or 'Buzz Session' என்று அழைக்கிறார்கள். Buzz (ரீங்காரம்) என அழைக்கக் காரணம், சிறு குழுவில் குழந்தைகள் அமர்ந்து உரையாடுவது தேனீக்களின் ரீங்காரம் போல இருக்கும். சில நேரங்களில் சந்தைக் கடை போலவும் இருக்கும். பரவாயில்லை!
ஒரு குறிப்பிட்ட பிரச்சினைக்கான தீர்வை எட்ட, ஒரே குழுவாக அமர்ந்து சிந்திக்காமல், பல சிறிய குழுக்களாகப் பிரித்தல் இந்த முறைமையின் முக்கியமானது.
ஏன்?
பெரிய குழுவில் எல்லாரும் தங்களுடைய எண்ணங்களைப் பகிரத் தயங்கலாம். அல்லது பாலினம், பின்புலம் அடிப்படையில் கருத்துக்கள் மாறுபடலாம்.
எடுத்துக்காட்டாக, 'ஆணுக்கு பெண் சமமா?' என்ற கேள்விக்கு விடை காண வேண்டும் என வைத்துக்கொள்வோம். ஒரே குழுவாக அமைத்து இந்தக் கேள்வியைக் கேட்டால், குழப்பம் வரலாம். ஆக, மாணவர்கள் தனியாக, மாணவியர்கள் தனியாகப் பிரித்தால், விடைகள் வித்தியாசமாகவும், தெளிவாகவும் கிடைக்கும்.
அல்லது, ஆசிரியர்களுக்கான ஒரு கருத்தமர்வு வைக்கிறோம் என வைத்துக்கொள்வோம். 'பள்ளிக்கு நேரம் தவறாமல் வருவது அவசியம்' என்று தலைப்பில் கருத்துக்களைப் பெற விரும்புகிறோம். இங்கே ஆசிரியர்களை, அவர்களுடைய வயதின் அடிப்படையில், 30-35, 35-40, 45-50, 50-55, 55-59 என பிரித்து அவர்களைப் பகிர்ந்துகொள்ளச் சொல்லி, பின், அக்குழுக்களிலிருந்து யாராவது ஒருவர் தங்களுடைய குழுவின் கருத்துக்களைப் பொதுவில் பகிரலாம். இப்படிச் செய்வதால், ஒவ்வொருவரும் பேசுவதற்கு வாய்ப்பு பெறுவதோடு, 'நேர மேலாண்மை' பற்றிய புரிதில் வயதுக்கு வயது எப்படி மாறுபடுகிறது என்பதையும் நாம் புரிந்துகொள்ளலாம்.
இதை பள்ளி நிர்வாகமும் பயன்படுத்தலாம். ஆசிரியர்களின் கருத்தை மொத்தமாகக் கேட்பதற்குப் பதிலாக, பாலினம், வயது, வசிக்கும் இடம் எனப் பிரித்துக் கேட்கலாம்.
மாணவர்களிடையே குழுக்களை பிரிப்பதற்கும் புதிய யுக்திகளைப் பயன்படுத்தலாம். கண்ணாடி அணிந்தவர்கள் ஒரு குழு, இரட்டை சடை போட்டிருப்பவர்கள் ஒரு குழு, டீசர்ட் போட்டிருப்பவர்கள் ஒரு குழு, இங்க் பேனா பயன்படுத்துபவர்கள் ஒரு குழு என்றோ, அல்லது அவர்களுடைய இருக்கைகளில் அவர்களுக்குத் தெரியாமல் எண்கள் இட்டோ, அல்லது அவர்களுக்கு விருப்பமான நிறங்கள் அடிப்படையிலோ பிரிக்கலாம்.
குழுச் சிந்திப்பில் நாம் பெறும் எல்லா நன்மைகளையும் இந்த முறைமையிலும் பெற முடியும்.
ஆனால், இதில் மூன்று பிரச்சினைகள் (demerits) உள்ளன:
அ. அதிக நேரம் எடுக்கும்.
குழு பிரித்தல், குழுக்களில் மாணவர்களை அமர்த்துதல், விவாதித்தல், ஆசிரியர் ஒவ்வொரு குழுவையும் சந்தித்தல், மாணவர்களின் ஐயம் தீர்த்தல், குழுத் தலைவர் தேர்ந்தெடுத்தல், மீண்டும் குழுக்களை பொதுவாக ஒன்று கூட்டுதல், ஒவ்வொரு குழுத் தலைவரும் பகிர்தல், விவாதித்தல் என அதிக நேரம் எடுக்கும்.
ஆ. குழுக்களை அமைப்பதன் கடினம்.
ஒரு குழுவில் 4 அல்லது 5 மாணவர்கள் மட்டும் இருக்கக் கூடிய நிலையில், அம்மாணவர்களுக்கு இடையே புரிதல் இல்லை என்றால், அந்தக் குழு மிக மோசமான விவாதத்தில் முடியும்.
இ. முன்னெடுப்பதில் தயக்கம்
பல மாணவர்கள் சிறு குழுக்களில் பகிரவும், குழுவிற்கு தலைமை தாங்கவும் முன்வர மாட்டார்கள். நன்றாக படிக்கின்ற மாணவர்கள் ஒரு குழுவிலும், படிப்பில் பின்தங்கிய மாணவர்கள் இன்னொரு குழுவிலும் என மாட்டிக்கொண்டால், முதல் குழுவில் முன்னெடுப்பதில் போட்டியும், இரண்டாம் குழுவில் தயக்கமும் இருக்கும்.
குழுவில் செய்ய வேண்டியது:
ஒவ்வொரு குழுவில் இருக்கும் ஐந்து நபர்களுக்கும் ஒவ்வொரு வேலை கொடுக்க வேண்டும். ஒன்று, leader, இரண்டு, strategist, மூன்று, secretary, நான்கு, time-keeper, ஐந்து, thinker.
இவர்கள் தங்கள் வேலைகளைச் சரியாகச் செய்ய வேண்டும்.
வகுப்பில் எப்படி இதைப் பொருத்துவது?
ஆறாம் வகுப்பு, தமிழ் வழி, சமூக அறிவியல் பாடத்தின், அலகு 2 எடுத்துக்கொள்வோம்.
அலகின் தலைப்பு: மனிதர்களின் பரிணாம வளர்ச்சி.
குழுவாக மாணவர்களைப் பிரித்த பின். 'மனித பரிணாம வளர்ச்சி - நிகழ்வா? அல்லது கற்பனையா?' அல்லது 'மனித பரிணாம வளர்ச்சி நிலைகள் எவை?' என்ற கேள்வியைக் கொடுத்து, மாணவர்களை விவாதிக்கச் சொல்லலாம்.
To Know More about This Method and To Download the Practice Sheet Click Here
